„Serotonina” – najnowsza powieść Houellebecqa

„Serotinina” to według krytyków i czytelników najsmutniejsza powieść Michela Houellebecqa. Nazywana jest nawet „rozpaczliwą”… Pisarz ponownie zachwyca swoim kunsztem artystycznym i wyjątkowym stylem, ale przekazuje bolesną prawdę – twierdzi, że najważniejsza jest w życiu miłość, ale ludzie nie potrafią pozostać jej wierni, co jest brzemienne i bolesne w skutkach.

Autor opowiada o 46-letnim mężczyźnie, który odkrywa, że jego kobieta uprawiała orgie z młodszymi mężczyznami. Odchodzi, ale nie zaznaje spokoju – snuje się z miejsca w miejsce, głosząc swoje przemyślenia na temat związków. Jego jedynym ratunkiem jest Captorix, lek wydzielający serotoninę, hormon szczęścia. Lekarz stwierdza na widok jego badań, że umiera… ze smutku. To powieść o walce z depresją, chorobą mogącą oznaczać początek powolnego umierania.

„Cząstki elementarne” – „kultowa książka antynowoczesności”?

W ten sposób określił książkę „Die Zeit”. Dlaczego? Houellebecq bierze pod lupę pokolenie ’68 i stawia niepokojącą diagnozę ludzkich postaw i zachowań. Opowieść dotyczy młodego biologa, niemal pracoholika, który spędza całe dnie w pracy. Michel ucieka w naukę, gdyż świat jest dla niego wielkim rozczarowaniem, podobnie jak wyśmiewający go ludzie. Drugi biegun to jego przyrodni brat, Bruno, który przechodzi psychiczny kryzys i jest uzależniony od pornografii.

Poznają się w wieku nastoletnim, ale szybko nawiązują kontakt, gdyż różnica wieku między nimi wynosi jedynie dwa lata. Mimo to ich relacja dziwi – aż niemożliwe wydaje się, że potrafią ze sobą rozmawiać. Prezentują dwa skrajnie różne podejścia do życia we współczesnym świecie. Pisarz dał się poznać jako wnikliwy obserwator rzeczywistości i właśnie tą powieścią zyskał szerokie grono czytelników i popularność.

„Uległość” – współczesny „Rok 1984”?

Houellebecq przedstawia inną niż pozostałe wizję przyszłości. Według pisarza największym zagrożeniem dla siebie… jesteśmy my sami. Zakończenie powieści przywodzi zaś na myśl „Rok 1984″ Orwella. Pisarz szuka dla Francji ratunku, aż znajduje jedno wyjście, w dodatku – jak mogłoby się wydawać – całkiem korzystne. Jakie? Przekonajcie się sami.