Ten fakt nie zaskakuje ludzi młodych, urodzonych po roku 1980. Dla nich komputer i internet to stałe elementy rzeczywistości. Nie znają innego świata.

Pojęcie pokolenia „Igreków” dotyczy osób, które od dzieciństwa były oswojone z monitorem komputera i nie musiały przechodzić procesu oswajania i uczenia się, co dotyczyło obecnego pokolenia 50+. Pojęcie pokolenie Y pojawiło w 1993 roku w amerykańskim magazynie „AD Age” i określa pokolenie następne, po pokoleniu X, urodzonym przed rokiem 80. Ci młodzi ludzie obecnie wchodzą na rynek pracy i mają w stosunku do niego zupełnie inne oczekiwania niż pokolenie rodziców. Młodzi mają roszczenia w stosunku do pracodawców. Chcą zmieniać świat, żyć ciekawie, barwnie, dobrze zarabiać.

Nie ulega wątpliwości, że mają też większą wiedzę od swoich rodziców, kiedy ci zaczynali pracować i większą niż mają ich rodzice obecnie. Pokolenie 50+ rozwija się wolniej i z tym przychodzi się im godzić na co dzień. Młodzi są elastyczni mentalnie, szybciej nadążają za nowościami z dziedziny elektroniki i technologii, gdyż są to środowiska dla nich w pewnym sensie naturalne i oczywiste. Są świadomi własnej wartości, wiedzą, że jeśli warunki pracy nie będą odpowiadać ich dosyć wygórowanym wymaganiom, mogą odejść. Takiej świadomości nie mieli przedstawiciele pokolenia 50+ zaczynając pracę, ani tym bardziej obecnie. Młodzi wiedzą, że mogą najpierw zrezygnować z pracy, a potem szukać nowej.

Co więcej, znajdą ją, jak nie w kraju to zagranicą. Świadomość możliwości życia gdzie indziej niż w Polsce nie jest żadną znaczącą barierą. Młodzi rzadko przywiązują się do firmy, raczej do współpracowników. Jak w latach szkolnych czy podczas studiów, nawiązują przyjaźnie i trwałe relacje. Kiedyś było inaczej. Nowe pokolenie bardzo dba o równowagę między życiem osobistym a pracą.

Nie muszą spędzać wielu godzin siedząc przy biurku, wolą swoje sprawy załatwiać dzięki komputerowi i przez telefon siedząc wygodnie na kanapie w swoim salonie. Właśnie tego rodzaju pracę umożliwia komputeryzacja i cyfryzacja. Pracę z każdego miejsca i w każdej chwili. Młodzi nie wykazują skłonności do przedkładania kariery nad życie prywatne, marzą o przyjemnościach w pracy, wyzwaniach intelektualnych i rozwoju osobistym. Igrek nie przychodzi do pracy tylko, żeby popracować, ale żeby się rozwijać, tworzyć i osiągać coraz to nowe cele.

Jest trudna do zasypania przepaść między sposobem pracy pokolenia 50+ i młodego pierwszego pokolenia XXI wieku. Wynika z dorastania w zupełnie innych warunkach. Starsze pokolenie szuka głównie stabilizacji, a drugie – samorozwoju. Jedno szuka bezpieczeństwa płacowego, a drugie – szczęścia. Założenie rodziny i przywiązanie do miejsca w postaci zakupu domu czy mieszkania nieco ogranicza apetyt i zmienia podejście do pracy na bardziej stabilne i kompromisowe.

Jednak w przypadku pokolenia Y wchodzenie na rynek pracy i usamodzielnianie się poprzez wydłużenie czasu edukacji następuje powoli. W ogromnej większości o ustabilizowaniu swojego życia dopiero myślą dzisiejsi trzydziestolatkowie. Zmiany społeczne i wartości, jakie wyznają młodzi (chęć smakowania życia, poznawania świata, a dopiero potem zakładania rodziny i stabilizacji) warunkują zmianę relacji pracownik-pracodawca.

Artykuł napisany przy współpracy z firmą doradczo szkoleniową Valkir Academy.