Trudno podać jednoznacznie datę tego święta, gdyż związane jest ono z porządkiem w przyrodzie, nie z konkretnym dniem. Niedziela wielkanocna przypada bowiem zawsze na pierwszą niedzielę po pełni księżyca, po wiosennej równonocy.
Dzisiaj Wielkanoc jest przede wszystkim świętem religijnym, które związane jest ze Zmartwychwstaniem Chrystusa. Święta Wielkanocne poprzedza Wielki Tydzień, podczas którego obowiązuje wszystkich wierzących zakaz urządzania wszelkiego rodzaju przyjęć oraz zabaw tanecznych. Dodatkowo, w Wielki Piątek, katolików obowiązuje ścisły post, podczas którego nie jada się mięsa. Z Wielką Sobotą z kolei związana jest tradycja święcenia jedzenia, które spożywa się następnie w rodzinnym gronie podczas wielkanocnego śniadania. Do pięknie przystrojonego koszyka białymi, koronkowymi serwetkami oraz gałązkami borówki wkłada się przyozdobione, wielobarwne jaja – symbol życia, sól, pieprz, kawałek chleba oraz kiełbasy. Można także uszykować do poświecenia kawałki ciast, które przygotowało się na święta oraz masło. Niektórzy w koszyku umieszczają figurki związane ze Świętami Wielkanocnymi – żółciutkie kurczaczki, białe baranki lub sztuczne pisanki, artystycznie zdobione.
Święta Wielkanocne, jak zresztą wszystkie religijne święta, są ściśle związane z rodzinnym świętowaniem. W niedzielę rano zjada się tradycyjne świąteczne śniadanie, które inauguruje się dzieleniem się poświęconym jajkiem. Podczas tej uroczystej chwili wszyscy składają sobie wzajemnie serdeczne życzenia. Ten zwyczaj jest wyrazem bezinteresowności w stosunku do drugiego człowieka oraz przyjaznego nastawienia.
Kwestią istotną, która wiąże się z tradycją, jest przystrojenie stołu żywą zielenią – najczęściej gałązkami borówek. Ma to związek z powitaniem wiosny, jak i ogólną symboliką Świąt Wielkanocnych – religijnym zmartwychwstaniem, nowymi narodzinami. Ponadto stół zdobią miseczki z rzeżuchą. Pomysły na nietuzinkowe Święta Wielkanocne.
Zgodnie z tradycją pierwszego dnia świąt nie powinno się siedzieć wciąż przy stole. Warto wybrać się na rodzinny spacer i poszukać wiosny. Zwłaszcza, że następnego dnia, zgodnie z tradycją śmigusa-dyngusa, można zostać oblanym wodą. Ten obrzęd najczęściej kultywowały dzieci, które lały siebie wzajemnie wodą ze specjalnych sikawek, często w kształcie wielkanocnych pisanek. Ostatnio upodobały ją sobie także bandy wyrostków i młodzież, którzy nie znają umiaru i czerpią radość z oblewania wodą osób bezbronnych lub tych, które sobie tego nie życzą. Coraz częściej atakują małe dzieci, a także osoby starsze. Normą niemalże staje się spuszczanie z wysokości reklamówek napełnionych wodą wprost na głowy przechodniów, co może być bardzo niebezpieczne dla zdrowia.
Tradycja jest niezwykle istotna dla społeczeństwa. Ona wyróżnia je na tle innych grup. Jest więc cennym dziedzictwem i warto ją kultywować.
PF
Źródło: Sztuka życia czyli encyklopedia dobrych manier, Lady Perfect
