Polska na tle innych krajów świata wypada niezbyt ciekawie, jeżeli chodzi o organizację szkoleń, konferencji i kursów. Po stronie pracowników najwięcej inwestują w swój rozwój osoby z wyższym wykształceniem, dobrze zarabiające, zaś po stronie pracodawców – duże korporacje, przedsiębiorstwa dobrze prosperujące i posiadające rozwiniętą kulturę organizacyjną . Z badań instytutu IPSOS , które zostały przeprowadzone na początku 2007 roku, wynika, że jedynie co czwarty dorosły Polak, który funkcjonuje na rynku pracy, korzysta z jakiejkolwiek formy kształcenia zawodowego po ukończeniu nauki w szkole lub na studiach. Jedynie połowa z tych, która się kształci, robi to na koszt pracodawcy!!! Statystyki te klasują Polskę na szarym końcu rankingu krajów organizujących szkolenia i konferencje.

Jak wynika z badań Polskiej Izby Firm Szkoleniowych, Polska przeznacza na rozwój jednego pracownika jedynie 25 zł rocznie. Dla porównania wysoko rozwinięte kraje europejskie wydają na ten cel 35 razy więcej nakładów niż Polska a Stany Zjednoczone aż 90 razy więcej!!!

Szansą na polepszenie tej sytuacji może być wspieranie szkoleń i kursów dla pracowników w ramach programu EFS. Środki Unijne przeznaczone na ten cel na lata 2007-2013 pozwolą zmniejszyć ten dysonans. Jest to szczególnie ważne z tego względu, że motywacja do szkoleń i rozwoju intelektualnego, zarówno po stronie pracowników jak i pracodawców, będzie rosła. Jedyne po zaakceptowaniu potrzeby nieustannego doszkalania się, polski firmy będą mogły myśleć o zbliżeniu się do poziomu konkurencyjności firm z Europy zachodniej czy Stanów Zjednoczonych.

Źródło: Szkolenia i Konferencje, Wrzesień 2007